با تو بودن شعر از: مهدی سهيلی آواز: محمد اصفهانی من و آوای گرمت را شنودن بدين آوا غم دل را زدودن از اول کار من دلدادگی بود و ليکن شيوه‌ی تو دل ربودن گرفت از من مجال ديده‌بستن همه شب بر خيالت درگشودن قرار عمر من بر کاستن بود تو را بر لطف و زيبايی فزودن غم شيرين دوری بر من آموخت سخن گفتن، غزل خواندن، سرودن من و شب‌های غربت تا سحرگاه چو شمعی گريه‌کردن، ناغنودن چه خوش باشد غم دل با تو گفتن وزان خوشتر اميد با تو بودن