دخترِ خورشيد شعر از: هوشنگ ابتهاج اجرای ترانه: دلکش عکاس: پونه عکس‌ها: شيراز (مسجد نصيرالملک) در نهفتِ پرده‌ی شب، دختر خورشيد نرم می‌بافد دامنِ رقاصه‌ی صبح طلايی را ... وز نهانگاهِ سياهِ خويش می‌سرايد مرغِ مرگ‌انديش: - "چهره‌پردازِ سحر مرده‌ست! چشمه‌ی خورشيد افسرده‌ست!" می‌دَواند در رگِ شب خونِ سردِ اين فريبِ شوم. وز نهفتِ پرده‌ی شب، دخترِ خورشيد همچنان آهسته می‌بافد دامنِ رقاصه‌ی صبحِ طلايی را ...