لال و زلال شعر از: دکتر اسماعيل خويی اجرای ترانه: هژير مهرافروز عکاس: پونه عکس‌ها: سوئيس، اتريش روشن‌تر از دريچه‌ای از خورشيد، به روی آبی، آبی‌ی آرام و رام، بازم کرده‌ای. لالِ زلالِ آينه‌ای بی‌مرز و ناب، نابِ ناسرودنی‌ی حيرت و سرشارِ حالِ لالِ نخستين پروازم کرده‌ای. هر واژه در دهانم تيراژه‌ای‌ست از من زبان جهان خواهد بود، اگر بسرايم اما ... اما در اين زلال، در اين لالِ بی‌ملال، از شعر نيز بی‌نيازم کرده‌ای.