سايه‌روشن شعر از: پونه آواز: پروين جاودان و زهره بيات عکاس: پونه عکس‌ها: سوئيس به لبخندی دلِ ناز وُ پرده‌های اشک ... می‌بينی ستاره را! تو که نيستی وُ اين شبِ بی‌رحم به هر گريه‌ای خنده می‌زند ... تحفه‌ی راهت جز همان برکه‌های خشکيده نيست مسافر آب وُ روشنا! شبی بی‌حساب وُ ملالِ رامشگران است ... ای نازنين اميد شيرينم آوخ چگونه می‌توان به نگاهی ساده رفت وُ با خيال آشنا به چهل‌سالگی رسيد؟ دلگيرم از حسرت تماشا، از خبرهای گمشده از رويای قيلوله‌ای بی‌محل از ايهام هر چه فال وُ از حکايت مولوی ... دلگيرم از رفاقت ابر از ترحم باران ...