١٨ شازده کوچولو از بيابان گذشت و جز به يک گل، به چيزی برنخورد، گلی که سه گلبرگ داشت،‌ گلی ناچيز... شازده کوچولو گفت: سلام. گل گفت: سلام. شازده کوچولو با ادب پرسيد: آدمها کجا هستند؟ گل که يک روز کاروانی را در حال عبور ديده بود گفت: - آدمها؟ گمان می‌کنم شش‌ هفت‌تايی باشند. من ايشان را سالها پيش ديدم. ولی هيچ معلوم نيست کجا می‌شود گيرشان آورد. باد ايشان را با خود می‌برد. آدمها ريشه ندارند و از اين جهت بسيار ناراحتند. شازده کوچولو گفت: خداحافظ. گل گفت: به امان خدا. صفحه بعد | صفحه قبل | فهرست